Przypowieść o siewcy — jaką glebą jest twoje serce?

Cztery rodzaje gleby — cztery postawy serca

Jezus opisuje cztery miejsca, w które pada ziarno Słowa Bożego: droga (ziarno natychmiast skradzione), skała (rośnie szybko, szybko więdnie), ciernie (rośnie, ale zostaje zagłuszone), dobra ziemia (przynosi owoc).

To nie jest opowieść o czterech typach ludzi. To opowieść o czterech stanach, w których każdy z nas bywa — w różnych momentach życia.

Gleba przy drodze — serce zatwardziałe

Twarda ziemia przy drodze nie wchłania ziarna — ziarno leży na powierzchni i przychodzi Złe, które je porywa. To serce, które słyszy Słowo, ale ono go nie dotyka. Może przez ból, cynizm, przyzwyczajenie do słuchania bez słyszenia.

Gleba skalista — serce bez korzeni

Rośnie szybko, bo warstwa ziemi jest płytka i ciepła. Ale gdy przychodzi trudność — więdnie. To wiara entuzjastyczna, która nie przeżyła jeszcze próby. Rekolekcje, wspólnota, emocje — a potem pierwsze cierpienie i cisza.

„Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha." — Mk 4,9

Dobra ziemia — serce gotowe

Dobra ziemia nie jest ziemią perfekcyjną. To ziemia uprawiana — przekopana, nawożona, pilnowana. Rosnąca wiara wymaga pracy: modlitwy, czytania, wspólnoty, sakramentów, szczerości z samym sobą.

Jaką glebą jesteś teraz? I co możesz zrobić, żeby stać się glebą głębszą?