Święci — po co nam patroni i wzorce wiary

Czym nie jest kult świętych

Kult świętych nie jest kultem bóstw. Kościół nigdy nie nauczał, że modlimy się do świętych jak do bogów. Modlimy się o ich wstawiennictwo — tak jak prosimy bliskich, żeby się za nas modlili.

Różnica między martwym a świętym: w chrześcijańskim rozumieniu święci żyją. W Bogu. I mogą się za nas wstawiać.

Święci jako dowód, że wiara działa

Każdy święty to konkretna osoba, która żyła w konkretnym czasie i miejscu, i zdołała żyć Ewangelią na serio. To nie jest abstrakcja. To dowód, że to możliwe.

Święta Teresa z Kalkuty służyła umierającym przez 50 lat. Maksymilian Kolbe oddał życie za ojca rodziny w Auschwitz. Jan Paweł II odpuścił swojemu zamachowcowi i odwiedził go w więzieniu. To są ludzie z krwi i kości.

„Otacza nas chmura świadków." — Hbr 12,1

Patron — przyjaciel w niebie

Wybór patrona to nie magia. To wybór towarzysza. Ktoś, kogo życie cię inspiruje, kto żył podobnymi pytaniami lub podobnym powołaniem. Możesz czytać o nim, modlić się do niego, naśladować go.

Zapytaj się: który ze świętych jest mi bliski? Komu chciałbym podobać się życiem? To jest twój patron.